Алесь Дзятлаў увайшоў у вялікую літаратуру не адразу. Яго творчы шлях пачаўся з невялікіх формаў. Першае апавяданне было надрукавана ў прэстыжным выданні «Літаратура і мастацтва» ў 1970 годзе. Аднак першыя крокі ў свеце слова ён зрабіў яшчэ раней: пачаў друкавацца з 1956 года, праходзячы праз школу нарысаў, фельетонаў і кароткай прозы.

Сапраўдны літаратурны поспех прыйшоў да яго ў 1974 годзе з выхадам кнігі «Росы на паплаве». Гэты зборнік адразу вызначыў галоўныя тэмы аўтара: глыбокая ўвага да жыцця беларускай вёскі, любоў да зямлі і няпростыя лёсы людзей, якія аднаўлялі свет пасля ваенных пажарышчаў.

1970–1980-я гады сталі самым плённым перыядам у кар’еры пісьменніка. Яго проза вызначаецца не толькі цікавымі сюжэтамі, але і філіграннай мовай. Ён пісаў для дарослых і для дзяцей, але ў кожны радок укладваў любоў да роднага слова. Сярод яго найбольш значных прац: «Белы месяц сакавік», «Сляды», «Начное неба ў ліпені».

Асабліва варта вылучыць перыяд канца 1980-х – пачатку 1990-х, калі свет убачылі кнігі «Вяртанне», «У вераснёвы вечар» і «Парог». Гэтыя творы часам лічацца філасофскім падвядзеннем вынікаў яго творчага шляху, дзе тэма памяці і гістарычнага парога, праз які пераступае чалавек, гучыць асабліва востра.

Азнаёміцца з літаратурнай спадчынай Алеся Дзятлава можна ў Прэзідэнцкай бібліятэцы Рэспублікі Беларусь.