Артур Вітальевіч Зэйдэль-Вольскі нарадзіўся 23 верасня 1924 года ў Койданаве, цяпер Дзяржынск Мінскай вобласці, у сям’і пісьменніка Віталя Вольскага.

У 1938–1941 гадах вучыўся ў Віцебскім мастацкім вучылішчы. Да 1942 года працаваў мастаком у Беларускім дзяржаўным тэатры. У 1942 годзе быў прызваны на службу ў Ваенна-марскі флот СССР. Служыў на Далёкім Усходзе, удзельнічаў у баявых дзеяннях савецка-японскай вайны. У 1952 годзе дэмабілізаваўся.

Пасля службы Артур Вольскі працаваў загадчыкам аддзела культуры і быту рэдакцыі газеты «Чырвоная змена», адказным сакратаром часопісаў «Бярозка» і «Вясёлка». У 1962 годзе скончыў Вышэйшыя літаратурныя курсы ў Маскве.

У 1963 годзе ўзначаліў літаратурную частку Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача, а з 1966 года стаў яго дырэктарам і працаваў на гэтай пасадзе да 1978 года. З 1978 года быў дырэктарам Дома літаратара ў Мінску. З 1980 года працаваў літаратурным кансультантам Саюза пісьменнікаў БССР, а ў 1981–1984 гадах - старшым рэдактарам выдавецтва «Юнацтва». У 1992–2000 гадах загадваў літаратурнай часткай Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача.

Літаратурную дзейнасць Артур Вольскі пачаў яшчэ ў юнацтве. Друкавацца пачаў у 1937 годзе. Ён з’яўляецца аўтарам больш чым дваццаці кніг паэзіі, твораў для дзяцей, п’ес і казак. Сярод яго твораў - «Карусель», «Адэльчыны ручнікі», «Граф Глінскі-Папялінскі», «Каб не змаўкаў жаваранак» і іншыя.

Артур Вольскі таксама займаўся стварэннем твораў для дзяцей і юнацтва, быў суаўтарам школьных падручнікаў «Беларусачка» і «Буслянка». Яго творчасць вызначалася ўвагай да дзіцячай літаратуры, роднай мовы і нацыянальнай культуры.

У 1955 годзе Артур Вольскі стаў членам Саюза пісьменнікаў СССР. За заслугі быў узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны II ступені, ордэнам «Знак Пашаны», медалём «За баявыя заслугі» і іншымі ўзнагародамі.

Артур Вольскі - значная постаць беларускай літаратуры XX стагоддзя, якая ўнесла вялікі ўклад у развіццё беларускай дзіцячай літаратуры, драматургіі і культурнага жыцця краіны.