Пасля нараджэння Феадосія яго бацька, Сяргей Канстанцінавіч Шынклер, быў прызначаны начальнікам станцыі «Рудзенск». Тут прайшло дзяцінства будучага пісьменніка. Сям’я Шынклераў была культурнай і інтэлігентнай: у доме была вялікая бібліятэка, маці прывівала дзецям любоў да музыкі і тэатра.
З дзяцінства Феадосій праяўляў цікавасць да літаратуры і вызначаўся прыкметнымі здольнасцямі да моў і літаратурнай творчасці. Нягледзячы на яго гуманітарныя схільнасці, бацькі вырашылі аддаць сына ў Мінскае рэальнае вучылішча, разлічваючы даць яму практычную прафесію.
Пасля заканчэння вучылішча Феадосій Шынклер працаваў тэлеграфістам на чыгуначнай станцыі ў Асіповічах. Адначасова на грамадскіх пачатках загадваў бібліятэкай і клубам, а таксама супрацоўнічаў з літаратурнымі выданнямі, дзе публікаваў фельетоны, рэцэнзіі і артыкулы.
У канцы 1928 - пачатку 1929 года Шынклер напісаў замалёўку «Чую покліч», якая стала важнай вяхой у яго творчым станаўленні і канчаткова ўмацавала яго жаданне прысвяціць сябе літаратуры.
Неўзабаве па запрашэнні Міхася Лынькова Феадосій Шынклер пераехаў у Бабруйск і пачаў працаваць у газеце «Камуніст». Тут былі апублікаваны яго першыя творы - апавяданне «Пас зачапіў» і замалёўка «Чую покліч». У рэдакцыі «Камуніста» Шынклер быў адказным сакратаром, фактычна першым памочнікам рэдактара, а таксама кіраваў аддзяленнем літаратурнага аб’яднання Беларускай асацыяцыі пралетарскіх пісьменнікаў - БелАПП.
У канцы 1920-х - пачатку 1930-х гадоў пісьменнік стварыў аповесць «Сонца пад шпалы». Твор атрымаў вядомасць, а сам Феадосій Шынклер стаў прыкметнай постаццю ў літаратурных колах.
У 1932 годзе Шынклер перайшоў на працу ў газету «Ударнік» палітаддзела чыгуначнага вузла ў Жлобіне. Праз тры гады яго запрасілі ў Мінск, дзе ён працаваў у газеце «Літаратура і мастацтва», а затым у літаратурным часопісе «Полымя». У гэты перыяд пісьменнік актыўна займаўся літаратурнай творчасцю, у тым ліку ствараў творы для дзяцей.
Пачатак Вялікай Айчыннай вайны застаў Феадосія Шынклера ў Мінску. 25 чэрвеня 1941 года яму разам з сям’ёй удалося выехаць з горада. Яны спыніліся ў Свярдлоўску, дзе пісьменнік працягнуў працаваць і займацца літаратурнай дзейнасцю. Тут ён стварыў аповесць «Пульс жыцця», прысвечаную працы тэлеграфістаў.
У канцы сакавіка 1942 года Феадосій Шынклер быў прызваны ў армію. Пасля навучання ў пяхотным вучылішчы ў горадзе Кыштыме Чалябінскай вобласці ён атрымаў званне малодшага лейтэнанта, а ў верасні 1942 года быў накіраваны ў вайсковую частку, якая фарміравалася на Урале.
Вайсковая частка Шынклера была накіравана пад Сталінград, дзе ў гэты час ішлі цяжкія баі. 25 кастрычніка 1942 года камандзір узвода 1-й роты 93-й асобнай стралковай дывізіі, малодшы лейтэнант Феадосій Сяргеевіч Шынклер, загінуў пад Сталінградам на вышыні 95,9 каля пасёлка Бекетаўка.
Творчая спадчына Феадосія Шынклера працягнула жыць і пасля яго гібелі. Зборнік выбраных твораў пісьменніка выйшаў толькі ў 1984 годзе ў серыі кніг пісьменнікаў-франтавікоў, якія не вярнуліся з вайны.
Феадосій Сяргеевіч Шынклер пакінуў прыкметны след у беларускай літаратуры 1920-1930-х гадоў. Яго творчасць звязана з тэмамі працы, чалавека працы, сацыяльных перамен і новых адносін паміж людзьмі, а яго лёс стаў часткай гісторыі пакалення беларускіх пісьменнікаў, жыццё якіх абарвала вайна.
