Леанід Левановіч нарадзіўся 14 верасня 1938 года. У 1956 годзе скончыў Магілёўскае культасветвучылішча і працаваў ва ўстановах культуры Дзяржынскага і Касцюковіцкага раёнаў. У 1957 годзе паступіў на завочнае аддзяленне факультэта журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Пасля службы на Балтыйскім флоце ў 1958–1961 гадах перавёўся на дзённае аддзяленне і скончыў універсітэт у 1963 годзе.
З 1963 года Левановіч працаваў у рэспубліканскіх газетах «Знамя юности», «Сельская газета», «Літаратура і мастацтва». У 1971-1974 гадах быў рэдактарам аддзела мастацтва і крытыкі часопіса «Нёман». З 1974 года займаў пасаду адказнага сакратара, а з 1975 года - рэдактара аддзела навукі і мастацтва часопіса «Полымя».
У 1980–1982 гадах Леанід Левановіч працаваў галоўным рэдактарам літаратурна-драматычных праграм Беларускага тэлебачання. З 1984 года - старшы рэдактар выдавецтва «Мастацкая літаратура». У 1975 годзе стаў членам Саюза пісьменнікаў СССР.
Літаратурная дзейнасць Левановіча пачалася ў 1955 годзе. Ён ствараў нарысы, апавяданні, аповесці, раманы, публіцыстычныя творы і п’есы. Значнае месца ў яго творчасці займала тэма беларускай вёскі, яе жыхароў, сямейных адносін, пераемнасці пакаленняў і захавання народных традыцый.
Сярод яго твораў - кнігі нарысаў «Гаспадар зямлі» (1971) і «Зялёны трохкутнік» (1973), зборнікі апавяданняў і аповесцей «Мадонна з кветкаю» (1976) і «Якар надзеі» (1979), публіцыстычны зборнік «Хлеб і мужнасць» (1987). Асаблівае месца займае цыкл раманаў-хронік пра пасляваенную вёску: «Шчыглы» (1986), «Паводка сярод зімы» (1989), «Дзікая ружа» (1993) і «Сіняе лета» (1998). У гэтых творах пісьменнік імкнуўся паказаць духоўную сілу беларускага народа, значэнне дома і сям’і, сувязь пакаленняў і жыццёвую стойкасць чалавека.
Левановіч таксама працаваў у галіне драматургіі і кінематаграфіі. Ён напісаў сцэнарый дакументальнага фільма «Дом майстроў» (1973), аднаактовую п’есу «Ці любіце вы грэчку?» (1972), драму «Пасля разводу» (1980), пастаўленую на радыё ў 1981 годзе, п’есу «Чабор» (1973) і гераічную хроніку «Павел і Хуаніта» (1974). У 1997 годзе выйшла яго кніга «Вяртанне ў радыяцыю».
Творчая спадчына Леаніда Левановіча стала часткай беларускай літаратуры другой паловы XX стагоддзя. Яго творы захавалі вобразы беларускай вёскі, разважанні пра сям’ю, родную зямлю і лёс чалавека, а шматгадовая праца ў журналістыцы, выдавецкай справе, на тэлебачанні і радыё ўнесла значны ўклад у развіццё беларускай культуры.
