Аляксей Дудараў пісаў не пра «гераічную масу», а пра канкрэтную асобу — слабую, часам бяздомную, але заўсёды чыстую душой. Яго персанажы гаварылі па-беларуску сціпла, але так праўдзіва, што плакаць хацелася нават упартым маўчунам.

Нават і сёння яго радкі зноў і зноў гучаць з тэатральных падмосткаў. Бо сапраўдная літаратура заўсёды жывая, пакуль мы гаворым на роднай мове.

Даведацца пра творчасць Аляксея Дударава можна ў Прэзідэнцкай бібліятэцы Рэспублікі Беларусь.