Пасля заканчэння школы Генадзь Шмань вучыўся ў Віцебскім медыцынскім інстытуце. У 1955–1959 і 1961–1962 гадах працаваў у рэдакцыі газеты «Витебский рабочий». У гэты перыяд пачалася яго літаратурная дзейнасць. У 1961 годзе скончыў Вышэйшыя літаратурныя курсы пры Саюзе пісьменнікаў СССР.

У 1962–1969 гадах працаваў у рэдакцыі газеты «Коммунар», а ў 1969–1971 гадах -старшым рэдактарам Упраўлення кінафікацыі Тульскага аблвыканкама. У 1987–1990 гадах узначальваў бюро прапаганды мастацкай літаратуры. З 1958 года быў членам Саюза пісьменнікаў СССР.

Значнае месца ў творчасці Генадзя Шманя займала паэзія. Ён пісаў на беларускай і рускай мовах. Сярод яго зборнікаў - «С добрым утром» (1958), «Жывое срэбра» (1960), «Колос на ладони» (1963), «Сундуковские гостинцы» (1965), «Седой Федька» (1968), «Солнечные кони» (1986) і «Журавинка» (1990).

За працоўную дзейнасць Генадзь Шмань быў узнагароджаны медалём «Ветеран труда». Жыў у Туле.

Генадзь Якаўлевіч Шмань унёс значны ўклад у літаратурнае жыццё свайго часу як паэт, празаік і журналіст, а яго творы на беларускай і рускай мовах сталі часткай літаратурнай спадчыны XX стагоддзя.