Яна нарадзілася ў сялянскай сям’і. Спачатку вучылася ў Замошскай пачатковай школе, затым - у Заслонаўскай сярэдняй школе. У 1965 годзе паступіла ў Бабруйскі тэхнікум гумовай прамысловасці, які скончыла ў 1969 годзе, атрымаўшы спецыяльнасць тэхніка-тэхнолага. Пасля гэтага працавала прасоўшчыцай-вулканізатаршай на Бабруйскім заводзе гумавых вырабаў.

У 1970 годзе Мальчэўская была прызначана карэктарам рэдакцыі бабруйскай аб’яднанай газеты «Камуніст». У 1972-1973 гадах працавала супрацоўніцай Чашніцкай раённай газеты «Чырвоны прамень». У 1973 годзе паступіла на беларускае аддзяленне філалагічнага факультэта БДУ, які скончыла ў 1978 годзе.

Пасля заканчэння ўніверсітэта была накіравана на працу ў Раванічы Чэрвеньскага раёна, дзе выкладала беларускую мову і літаратуру. У 1980 годзе пераехала з мужам у Віцебскую вобласць і працавала ў школе працоўнай моладзі. З 1987 года выкладала беларускую мову ў школе г. Талачына, а з 1989 года - у сярэдняй школе № 40 г. Віцебска.

Пазней Мальчэўская працавала карэспандэнткай у абласных выданнях «Віцебскі рабочы» і «Выбар», а таксама ўласнай карэспандэнткай па Віцебскай вобласці ў газеце «Белорусская нива». Гэтую працу яна працягвала да выхаду на пенсію.

Літаратурны дэбют Яўгеніі Мальчэўскай адбыўся ў 1969 годзе. Тады ў газеце «Магілёўская праўда» былі апублікаваны яе першыя вершы - «Залатая мяцеліца», «Серабрыліся ля хат таполі…» і іншыя.

Пазней яе вершы друкаваліся ў калектыўных зборніках «Вёсны», «Нашчадкі», «Любі будзёны дзень», «Дзень добры, мама», «Дзень паэзіі», а таксама ў раённым, абласным і рэспубліканскім друку. Яна стала аўтаркай паэтычнага цыкла «Святло асенняе зярнят» у зборніку «Нашчадкі», зборніка «Залежнасць», а таксама апавяданняў «Мачаха» і «Яраслаўна».

Асноўнае ў вершах Яўгеніі Мальчэўскай - любоў да Радзімы і яе народа. Яе творчасць стала часткай беларускай літаратуры, а жыццёвы шлях аб’яднаў педагогіку, журналістыку і паэзію.